Metode voor het bepalen van de penetratie van siliconenrubber
Silicone rubber (ook wel silicone genoemd) is een synthetisch rubber met een hoofdketen die bestaat uit siloxaanbindingen.
Experimentele doelstellingen
De kerndoelstelling van de penetratieproef van siliconrubber is de hardheid (consistentie) ervan te kwantificeren.
Kwaliteitscontrole: Zorg ervoor dat siliconenrubberproducten (zoals warmtegeleidende siliconenvet en kunstborstmaterialen) voldoen aan de industrienormen (bijv. het bereik van type S: 270 ∼ 330,Type F: 320380, enz.).
R&D-optimalisatie: Verbetering van de spreadability, duurzaamheid en mechanische eigenschappen van siliconen rubber door aanpassing van de formule.
Prestatiebeoordeling: Voorspelling van de vloeibaarheid, compressieweerstand en stabiliteit van siliconenrubber bij daadwerkelijk gebruik.
Experimentele instrumenten
1Proefmateriaal: siliconenrubber
2Experimentele instrumenten:Experimentele apparatuur: SH017 Automatische siliconenrubberpenetrometer, die voldoet aan de norm HG/T 2502.
Experimentele procedures
Voorbeeldbelasting: vul de speciale testcontainer (diameter: 55 mm, hoogte: ≥ 60 mm) met siliconen rubber.
Voorbehandeling: Plaats de container op het penetrometerplatform en laat het puntje van de kegel licht het oppervlak van het monster raken.Gebruik een 10 g voorbelasting en houd deze 5 seconden vast om de oppervlaktespanning te verminderen..
Penetratieproef: Laat de kegel los en laat hem vrij in het monster vallen.
Lees na 5 seconden de schaal van de wijzer (eenheid: 0,1 mm).
Test elk monster drie keer op verschillende plaatsen en berekent de gemiddelde waarde.
Experimentele resultaten
De testwaarde van 288 voldoet aan de standaardvereisten. Het monster heeft een matige consistentie zonder abnormale gegevens. De afwijking van de drie testresultaten is ≤ 2%, wat een goede herhaalbaarheid aangeeft.